Τι ωραία που περνάτε στην Ελλάδα!!!


Ήταν κάτι σαν έθιμο… το τριήμερο της 28ης Οκτώβρη να το περνάμε Βαράσοβα. Αλλά αν έπεφτε Κυριακή? Ε, και τι μ’ αυτό…. εμείς φοιτητές ήμασταν…. Άσε που ο Δημητράκης ήταν στη Θεσσαλονίκη και εκεί έχουν αργία του Αγ. Δημητρίου δυο μέρες πριν. Οπότε καταντήσαμε να κάνουμε εβδομαδιαία εξόρμηση!

Ξεκινούσαμε από τα άκρα της Ελλάδας και η Βαράσοβα ήταν ο ομφαλός της γης μας. Σαλονίκη, Καλαμάτα, Κιάτο, Λαμία…… Η Ελενίτσα έμπαινε στο super Vivio των 650cc και κατά περίεργο τρόπο όλο κάτι χτύπαγε που την τρόμαζε. Την απάντηση την είχε δώσει ο Αγγελάκας σε γνωστή ταινία… «Μη δίνεις σημασία».

Μεγάλη παρέα και ποτέ δε τα χαλούσαμε στο ποιος θα πάει τις σχοινιές. Ακόμα και μετά το σκαρφάλωμα ο καθένας είχε το πόστο του. Ο Μιχαλης ήταν το μαγειράκι και μας τάιζε καλά τα βράδια γύρο από τη φωτιά. Μετά έπιανε και την κιθάρα. Για τον Μπρο (αδερφός) τι να πω? Έκανε το καλύτερο ξεκαθάρισμα των υλικών. Έδενε σχοινάκι στα δέντρα, τα άπλωνε με σεβασμό, τα ξεχώριζε και καμιά φορά τους μίλαγε κιόλας! Στα μεγάλα κέφια έδινε διάλεξη για την αντοχή των φυτών (φασκόμηλο, ρίγανη κτλ) σαν ρελέ μιας και είναι και κηποτέχνης. Εγώ σαν γνωστός χέστης προτιμούσα να πατάω στο πατάρι παρά να κρεμιέμαι στα φυτορελέ που έκανε όταν χάναμε τη διαδρομή. Άντε μετά να κάνεις και ραπέλ υποχώρησης. Για το Δημητράκη τι να πω που μας έβγαζε από τα δύσκολα πηγαίνοντας πάντα τις πιο hard σχοινιές. Μόνο μια φορά έκανε τη μαλακία και έπεσε και ακόμα πρέπει να πέφτει….ε που να φανταστούμε ότι θα πέσει σε 6+ το θηρίο.

Αργότερα τα πράγματα εξελίχθηκαν και βρέθηκε σπίτι στο Μεσολόγγι για να καβατζονόμαστε. Η Ιωάννα είχε μια γκαρσονιέρα που γέμιζε με πολλά ρεμάλια. Οι συνθήκες βελτιώθηκαν (δεν εννοώ πάγου) και κάναμε και κανά μπάνιο. Γλυτώσαμε από το παγωμένο ποτάμι του Κρυονερίου. Φυσικά πλέον τρώγαμε σε γνωστό πολυτελές εστιατόριο του Μεσολογγίου. Το παραδοσιακό σουβλατζίδικο «Πρώτον βοηθειών»! Μετά ταινία που από την κούραση προλαβαίναμε να δούμε μόνο τον τίτλο.

Τα χρόνια πέρασαν και σχεδόν το έθιμο εγκαταλείφτηκε. Ο Δημήτρης εξωτερικό, ο Σταυραίος επίσης, κάποιοι κάνανε οικογένεια (έλα πλάκα κάνω). Πόσο όμως θα αντέξουμε ο ένας μακριά από τον άλλο. Αναρρίχηση μάλλον δεν είναι για εμάς οι βαθμολογίες. Αναρρίχηση είναι η παρέα, το βουνό και οι μπύρες μετά! Εκεί που μετά το δεύτερο μπουκάλι τα ξερνάς όλα. Το πόσο φοβήθηκες σε εκείνο το πέρασμα και πως παρακάλαγες να κρατήσει εκείνο το καρυδάκι που έβαλες στα γρήγορα γιατί καιγόσουνα.

Το μόνο που μου έμεινε από τα τελευταία χρόνια είναι η φράση του Δημήτρη «Τι ωραία που περνάτε στην Ελλάδα! Σας ζηλεύω.» Εμείς πηγαίναμε συχνά στα βουνά αλλά σα να αποφεύγαμε το έθιμο. Να όμως που πάλι φέτος ήμασταν εκεί. Μπορεί να μην προλάβαμε την 28η Οκτώβρη αλλά ήμασταν σχεδόν όλοι όπως παλιά. Από Παρασκευή βράδυ ξεκίνησαν τα κρασιά αλλά το πρωινό σκαρφάλωμα δεν παραλήφθηκε. Εγώ με το Σταύρο και ο Μήτσος με τον Αλέξη στους «Αργοναύτες». Σούπερ διαδρομή μου φάνηκε αλλά θες και τα αθλητικά παπούτσια μαζί. 35’ περπάτημα στο διάζωμα με αναρριχητικά δεν πρέπει να έχει ξαναγήνει…. Α ξέχασα και τα άλλα 35’ στην επιστροφή.

Και ενώ οι άλλοι ήταν αραχτοί την Κυριακή εγώ με τον Κωστάκη στο «Σπασμένο φτερό» που το χρωστούσαμε από την προηγούμενη εξεταστική. Εγώ μόνο νοητική παρουσία είχα γιατί την είχα ακούσει από την προηγούμενη καθότι απροπόνητος. Όταν λέω βέβαια αραχτοί οι άλλοι εννοώ πως ο Σταυραίος βάρεσε και τα σπορτάδικα project του. Εμείς από κάτω απλά χαζεύαμε και ο Μήτσος που ασφάλιζε έδινε αβέρτα λάσκα….

κείμενο: Λ. Πρατίλας

φωτογραφίες: Στ. Ψυρρόπουλος

Advertisements

5 σχόλια στο Τι ωραία που περνάτε στην Ελλάδα!!!

  1. Συναισθηματικά φορτισμένο το κείμενο σου ρε παλικάρι. Ωραίος!

    Εποχές που η πλειοψηφία των υλικών ήτανε kong (φτήνια) και οι ιμάντες δετοί και ξεμαλλιασμένοι (ραφτός ούτε για αστείο). Το vivio τίγκα και τα λάστιχα να γλείφουνε τους θόλους. Τι ωραία!

    Ψυχοφθόρα η παρατεταμένη αποχή απο τα βράχια, συμπαθάτε με.

  2. memories remain….

    ωραία τα χρόνια του δημοτικού!!!
    -γελούσαμε με το παραμικρό…
    -ήμασταν ανέμελοι…
    -παίζαμε ξέγνοιαστοι…
    -σνιφάραμε UHU
    😀

Αφήστε ένα σχόλιο/Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s