Σκαρφαλώστε αποτελεσματικά


Σκαρφαλώνω με χάρη και άνεση το 5c-6a και σκέφτομαι: Φτού σου αναρριχηταρά μου! Την έστειλες την διαδρομή… Τύφλα να έχει ο Chris Sharma… και άλλα τέτοια. Κατεβαίνω γεμάτος περηφάνια, αυτοπεποίθηση και θαυμασμό για τον εαυτό μου. Μέσα μου ξυπνά ο Hulk και μπαίνω στο 6b+, ακριβώς δίπλα. Μετά τις 2-3 πρώτες κινήσεις έρχεται η καταστροφή! Τα πόδια μου τρέμουν και νιώθω σαν τον Elvis στην σκηνή. Τα μέχρι πρότινος ατσάλινα μπράτσα μου, δεν με κρατάνε. Λαχανιάζω και από τον φόβο μου βρίζω τον άσχετο τύπο που κάρφωσε την διαδρομή και έβαλε τις πλακέτες τόσο μακριά ή τον ασφαλιστή μου, που δεν μου έδινε σχοινί όταν έπρεπε. Αν έχετε βρεθεί στην ίδια κατάσταση και ξέρετε για τι πράγμα μιλάω, διαβάστε μερικές συμβουλές για το πώς θα αποφύγετε τα βασικά λάθη που κάνετε όταν σκαρφαλώνετε στο όριο σας.

 

Η Ιωάννα Μαυροφόρου, κλιπάρει με άνεση.
Η Ιωάννα Μαυροφόρου, κλιπάρει με άνεση.

1. Χρησιμοποιείτε σωστά τα πόδια σας.Όλοι έχουμε ακούσει ότι η αναρρίχηση γίνεται με τα πόδια και πόσο σημαντικό είναι να πατάμε με ακρίβεια. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όταν δοκιμάζω μια διαδρομή στο όριο μου, αυτό το ξεχνάω! Σέρνω τα πόδια μου στον βράχο, δεν πατάω τα πατήματα σωστά, δεν μεταβιβάζω το βάρος μου. Να θυμάστε: πρέπει να μεταβιβάζετε το βάρος από το ένα πόδι στο άλλο και να πατάτε με ακρίβεια!
2. Εμπιστευτείτε τα μικρά πατήματα.Όταν είμαι πρησμένος ή φοβάμαι, κολλάω στον βράχο και δεν βλέπω που να πατήσω, ψάχνω για μεγάλα πατήματα, πολλές φορές μακριά από το κέντρο βάρους μου ή πολύ ψηλά, με αποτέλεσμα να χάνω την ισορροπία μου και να πέφτω. Λάθος! Πρέπει να ψάχνετε για πατήματα κοντά στο κέντρο βάρους σας, να εμπιστεύεστε τα μικρά πατήματα και να μην κολλάτε στο βράχο για να έχετε οπτική επαφή με αυτόν.

O Chris Sharma, ξεκουράζεται στην διαδρομή Estado Critico
O Chris Sharma, ξεκουράζεται στην διαδρομή Estado Critico

3. Κρατάτε τεντωμένα τα χέρια σας.Όταν δυσκολεύομαι ή φοβάμαι, πιάνω τον εαυτό μου να κρέμεται με λυγισμένα χέρια. Όπως ένας φίλος (πολύ καλός αναρριχητής) λέει, είναι σαν να κρατάμε έναν κουβά γεμάτο νερό με λυγισμένα χέρια… Καταναλώνουμε περιττή ενέργεια και περιορίζουμε την κυκλοφορία του αίματος στους μυς, με αποτέλεσμα το γρήγορο πρήξιμο. Είναι σίγουρα καλύτερο να κρεμόμαστε με τεντωμένα χέρια και να παίρνει όλο το βάρος ο σκελετός μας, παρά να καίμε τους μυς μας. Γι’ αυτό , την επόμενη φορά που θα πιάσετε μια χουφτάρα, λυγίστε τα γόνατα, φέρτε μέσα (προς τον βράχο) την λεκάνη και τεντώστε τα χέρια!
4. Over gripping.Αυτό δεν ξέρω πως να το μεταφράσω αλλά θα προσπαθήσω να το εξηγήσω. Over gripping είναι η επιπλέον δύναμη που χρησιμοποιούμε για να πιάσουμε ένα κράτημα. Είναι φυσικό να σφίγγουμε υπερβολικά τα πιασίματα όταν ζοριζόμαστε ή φοβόμαστε, αλλά αυτή η επιπλέον δύναμη που καταναλώνουμε μπορεί να είναι ο λόγος που χάνουμε μια διαδρομή. Οικονομία δυνάμεων είναι το κλειδί! Πιάστε σωστά το πιάσιμο. Χρησιμοποιήστε και τον αντίχειρα όπου μπορείτε.
5. Μην καθυστερείτε.Πολλές φορές, στο crux της διαδρομής ή σε ένα δύσκολο κλιπάρισμα, χάνω χρόνο σε ένα μικρό, κουραστικό πιάσιμο με αποτέλεσμα να καίγομαι και τελικά να πέφτω. Όσο πιο μικρό είναι το πιάσιμο, τόσο πιο γρήγορα πρέπει να φύγεις από αυτό. Εντόπισε το επόμενο πιάσιμο, φτιάξε πόδια και κάνε την κίνηση προς αυτό. Διαφορετικά υποχώρησε για λίγο σε κάποιο καλύτερο πιάσιμο, τίναξε χέρια, ανασυγκροτήσου και προσπάθησε ξανά.
6. Βρείτε σημεία ξεκούρασης.Συχνά, από την αγωνία μου να βγάλω μια διαδρομή, αγνοώ σημεία ξεκούρασης και συνεχίζω μέχρι που πέφτω λόγω κούρασης. Σίγουρα είναι καλό να σκαρφαλώνουμε γρήγορα και με ροή αλλά όχι βιαστικά! Εκμεταλλευτείτε κάθε πιθανό σημείο rest. Τινάξτε τα χέρια εναλλάξ. Βάλτε μαγνησία, πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές και ξεκινήστε. Αυτό μπορεί να κάνει την διαφορά.
7. Στρίψτε.Όταν πια αρχίσετε να δοκιμάζεται δυσκολότερες διαδρομές, με άρνηση, πρέπει να ξεχάσετε το σκαρφάλωμα με την λεκάνη παράλληλη στον βράχο. Οι αρνητικές διαδρομές απαιτούν μια πιο προχωρημένη τεχνική, αυτή του στριψίματος. Η τεχνική αυτή, καθώς και άλλες (dropknee,flaging κ.α), βοηθάνε στο να ισορροπήσουμε το σώμα μας και να αναρριχηθούμε σε αρνητικούς τοίχους με την λιγότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας. Πρέπει όμως να τις διδαχθείτε από κάποιον και να εξασκηθείτε σε αυτές ώστε να μπορούν να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά και με ασφάλεια.
8. Μην ξεχνάτε να αναπνέετε!Είναι φυσικό, σε μια δύσκολη κίνηση, να κρατάμε την αναπνοή μας και εκπνέουμε με ανακούφιση όταν πιάσουμε το επόμενο καλό πιάσιμο. Αλλά αν αυτό γίνεται συνέχεια ή αναπνέουμε γρήγορα με μικρές εισπνοές – εκπνοές, δημιουργούμε επιπλέον άγχος στον εαυτό μας. Πρέπει να γίνει συνήθεια. Αναπνέουμε πάντα αργά με βαθιές εισπνοές – εκπνοές.

Κ. Β. Μαρματζάκος

Βιβλιογραφία: Eric J. Horst, Training for climbing, Falcon 2008
http://www.trainingforclimbing.com/new/articles.shtml

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο/Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s